Fotogroep Goirle: een fotoclub (vereniging) uit Midden Brabant

Fotogroep Goirle - Foto van de Week

2020-04-01    door: Fotogroep Goirle

Fotograferen als Stephan Vanfleteren.

Als enthousiast amateurfotograaf heb ook ik zo mijn helden. De landschappen van Ansel Adams. De glamour van William Rutten. Muziekwerk van Corbijn. Al die fotografen hebben een speciale kwaliteit die me aantrekt en waar ik iets van probeer over te nemen.

Een fotograaf die ik erg bewonder is Stephan Vanfleteren. Hij maakt foto’s, die het anekdotische overstijgen en al snel de allure krijgen van een icoon. Het is de zeggingskracht van zijn foto’s die mij erg aanspreekt.

Deze foto heb ik gemaakt bij een expositie van Stephan’s werk in het fotografiemuseum in Antwerpen. Geïnspireerd door zijn werk heb ik daar ook een aantal foto’s gemaakt op de manier waarop ik denk dat hij de foto zelf zou hebben getrokken. Met de foto wil ik dat de kijker zelf een verhaal verzint. Wat gebeurt hier, wat zou de man op de foto zeggen? Zou hij zeggen “He die kleine rakker is zo groot afgedrukt dat hij warempel nog groter lijkt dan ik!” of is het iets als “wat een geweldige scherpte en dynamisch contrast bereikt Stephan in zijn statische beelden.” Je mag het zelf verzinnen want ik weet het zelf ook niet. De afstand was te groot om het te horen. Maar de foto werkt wel.

Erik Verstegen
 


Fotogroep Goirle - Foto van de Week

2020-03-25    door: Fotogroep Goirle

Ik heb een paar maanden geleden pas mijn eerste drie fotoboeken samengesteld en af laten drukken van mijn fietstocht door Spanje van 4.000 km in 2007. Pas nu heb ik de tijd gevonden om deze te maken. De eerste drie boeken gingen over het eerste deel, “Onbegrensd fietsen naar Andalusië” van Girona naar Sevilla door Benjaminse (2.000 km), en het tweede deel, “Via de la Plata” van Sevilla naar Santiago de Compostella van Bert Sitters (1.200 km). Door Corona heb ik nu weer de tijd om het laatste boek van het derde deel “Sint Jacobsroute, deel 3” van Santiago de Compostella naar Pamplona (800 km) samen te stellen.

Ik wil dan van alle foto’s weten waar precies ik deze foto’s gemaakt heb. Hiervoor gebruik ik Streetview. Dan loop ik alle routes weer af tot ik de plaatsen van de foto’s heb gevonden. Alsof ik weer op vakantie ben in Spanje. Ook zie ik dan weer zaken die ik helemaal vergeten ben. Een dag gaat op deze manier snel voorbij. En dat is een goede zaak in deze situatie met het Coronavirus.

Zo kwam ik deze foto tegen uit het plaatsje Carrion de los Condes, een honderd kilometer ten oosten van León in het noorden van Spanje. Toen ik dit plaatsje in de ochtend binnenreed was iedereen bezig de straten totaal te versieren met gemaaid gras, verschillende kleuren bloemblaadjes en aarde. Ik vroeg nog aan een bewoner of ze dit voor mij gedaan hadden als welkom. Hij moest wel lachen en legde mij uit wat er aan de hand was. Dit was voor een processie met het “Corpus Christi” die elk jaar op de tweede zondag van juni wordt gehouden. De hele route was zo versierd. Ik liep het dorpje in en zag overal mensen in de weer met kartonnen figuren als mallen om de verschillende versieringen te tekenen op de bestrating. Hierna werden de zakken geleegd met het gemaaide gras en de bloemblaadjes in die vlakverdelingen. Alles werd mooi uitgespreid. Het resultaat zie je op de foto. En dan te bedenken dat de route ook een paar kilometer lang was. Helaas heb ik niet kunnen wachten op de processie, maar als je er met de fiets op uittrekt kom je steeds dit soort verrassingen overal tegen. Een werkelijk schitterende verrassing die ik in ieder geval nooit vergeten ben.

Ik ben heel blij met alle foto’s die ik heb gemaakt tijdens mijn fietstocht. Het zijn blijvende sleutels voor in mijn geheugen, zodat ik deze tocht altijd zal blijven herinneren. Reisfotografie is wel een speciale discipline binnen de fotografie. Het belangrijkste is niet of zo’n foto fotografisch super is, maar wel dat wat op de foto staat hetgeen is wat je wilt laten zien. Dus de inhoud is het belangrijkste. En als je weet dat je een verslag wilt maken, moet je daar wel steeds bij stilstaan. Een kunst op zich.

Piet Kuijten.
 


Fotogroep Goirle - Foto van de Week

2020-03-11    door: Fotogroep Goirle

Ieder jaar organiseert onze fotogroep een zogenaamde foto-safari. Beladen met camera’s, objectieven en statieven gaan we dan op pad. Vorig jaar stond Luik op het programma, met onder andere een bezoek aan de inmiddels gesloten steenkolenmijn van Hasard de Cheratte.

De eerste schacht werd gegraven in 1850 voor de steenkoolwinning. Na een ongeval in 1877 sloot de mijn. Ze werd dertig jaar later, in 1907, heropend, om tot 1977 in bedrijf te blijven. Na de sluiting in 1977 werd een gedeelte van de mijn gesloopt. Echter, na deze sloopwerken vroeg men zich af of er ook wat bewaard moest blijven. Een schacht werd als monument aangewezen en kwamen de restanten van de mijn in handen van een andere eigenaar, die de mijn zo compleet mogelijk wilde bewaren. Deze is echter in 2012 overleden, waarna de mijn de mijn sterk in verval is geraakt. Sindsdien wordt de mijn veel gebruikt voor Urban exploring. Voor fotografen is het een zeer fotogenieke plek die de ‘schoonheid’ van verval fraai illustreert.

Fred de Koning
 


Meer actueel nieuws

Lees verder...